Paul Hoebink en particuliere initiatieven....
In TROUW van gisteren: '.....Blijft staan dat we niet romantisch moeten zijn: allerlei mooie particuliere initiatieven op het terrein van de ontwikkelingssamenwerking financieren geen vaccinatiecampagnes, ontwikkelen geen lesmateriaal, bouwen geen bruggen en elektriciteitscentrales, leggen geen wegen aan. Het zijn juist deze laatste zaken, gefinancierd ook uit ontwikkelingshulp, die ontwikkeling brengen.'
Citaat uit een ingezonden stuk van de hand van Paul Hoebink, die daarmee op dezelfde lijn lijkt te zitten als CIDIN medewerker Lau Schulpen. Beide heren zijn werkzaam bij het CIDIN in Nijmegen.
Hoebink als bijzonder hoogleraar ontwikkelingssamenwerking.
Zijn leerstoel wordt betaald door Hivos en Oxfam/Novib.
Nee, ik ik zal daar geen conclusies aan verbinden.
In 2007 heb ik al eens aangegeven waar de schoen wringt bij het denken van de CIDIN lobby.
Zie hier. Ook in het radio interview over de d.o.b foundation kwam die topic aan de orde. Zie deze post (laatste tien minuten).
Om het kort en overzichtelijk te houden even langs de punten van Hoebink;
- er vinden dankzij kleine particuliere initiatieven nog steeds veel vaccinaties plaats in dunbevolkte afgelegen gebieden waar de door Unicef afgeleverde koelkast werkloos in de hoek staat te wachten. Te wachten op nieuwe vaccinatiemiddelen als vervolg op een campagne die ooit één keer die uithoek van de wereld wist te bereiken.
Vaccinatiecampagnes zijn alleen nuttig als je er vervolg aan geeft en ieder jaar weer terug komt in datzelfde gebied. Er komen namelijk kinderen bij in die gebieden.....
Het is zelfs zo dat op veel terreinen van de gezondheidszorg het particuliere initiatief dingen oppakt en aanpakt in gebieden die de 'grote jongens' niet bezochten. En op een innovatieve manier. Een voorbeeld is de Ndlovu Care Group in Zuid Afrika.
Maar door particuliere initiatieven worden ook dingen aangepakt die niemand echt lijken te interesseren. Soms omdat er 'relatief weinig mensen' het slachtoffer van zijn.
Jonge vrouw met Elefantiasis in Dembi Dollo Ethiopië (leg maar aan haar uit dat er belangrijkere zaken zijn....)
Struma en elefantiasis bijvoorbeeld.
De Stichting Strumeth doet er wat aan terwijl Unicef in Addis gestopt is met het verder overleggen over het joderen van zout. En de Stichting Elefantiasis is actief op het gebied van preventie van elefantiasis (olifantsbenen). In de wijde omtrek is daar in Dembi Dollo geen enkele NGO van naam of faam te vinden.
- lesmateriaal ontwikkeling is mooi maar nutteloos. Nutteloos als die lesmaterialen niet de scholen van de wereld bereiken. Raden wie de scholen in de uithoeken van de wereld vaak bereiken ? Precies het 'vermaledijde particuliere initiatief'. En erger; die initiatieven blijven betrokken en zijn niet bevolkt met mensen die haast hebben en resultaten moeten boeken. Zie ook deze post die niet gaat over particuliere initiatieven.....(en geschreven naar aanleiding van een blogpost van de hand van Duncan Green van Oxfam....).
Voorbeeldje van prima particulier initiatief in een uithoek van de wereld ? Schoolproject Ethiopië.
- Bruggen, elektriciteitscentrales en wegen ? Iedereen weet dat het particuliere initiatief niet stilzit als het om infrastructuur gaat. Zeker als het gaat om de 'last mile'.
Recent won Esther Duflo de Clark Medal. Ze gaf een lezing bij TED. In die lezing heeft ze het over die bewuste 'last mile'.
Voorbeeldjes ?
Bruggen bouwen in Zuid Sudan. Electriciteitscentrales ? Greenpower in Kenya
En bij wegen moet ik weer denken aan de bulldozer die ik in Dembi Dollo - in het verre westen van Ethiopië - zag staan. Vijfentwintig jaar geleden door particulier initiatief in Ethiopië terecht gekomen als tweedehandsje. In het regenseizoen nog steeds dagelijks actief om de wegen begaanbaar te houden in afwachting van het asfalt dat de Chinezen gaan brengen.
Hivos noch Oxfam-Novib zullen dat asfalt in Dembi Dollo brengen.
Maar bij wegen denk ik ook aan de Nederlandse pater Toon die samen met zijn oude klasgenoot Cor van der Heijden uit Uden 100 kilometer weg heeft verbeterd in Zambia om de Luangwa vallei weer te ontsluiten.
Inderdaad; op mijn beurt heb ik niet vaak positief geschreven, noch mij elders positief uitgelaten, over Novib. Ik zal het hier een keer doen;
Novib - het huidge Oxfam-Novib - is voortgekomen uit particulier initiatief....
Particulier initiatief van een pater, een dominee en een econoom.
De oprichting van Novib was op 23 maart 1956.
Pater Simon Jelsma, dominee Johannes Hugenholtz en Jan Tinbergen waren betrokken bij de oprichting en Prins Bernard werd de eerste voorzitter.
p.s. over het feit dat feitelijk niemand in de OS sector aandacht wil besteden aan ouderen neem ik hier gemakshalve niet mee, hoewel aandacht voor ouderen ook ontwikkeling brengt. Maar wellicht weinig economische ontwikkeling.....
En wie het artikel van Hoebink vandaag in TROUW leest zal zich met mij verbazen hoe de alinea die hierboven aan bod komt er aan het einde van het artikel aan geplakt is zonder enige relevantie of connectie met de voorgaande tekst.
Het negatieve gedram - anders kan ik het niet meer interpreteren - van Schulpen en Hoebink over het particuliere initiatief is om diverse redenen - zoals hierboven weergegeven - veelal onterecht en dwingt langzamerhand toch tot de vraag hoe onafhankelijk al die bijzonder hoogleraren nu eigenlijk zijn, dan wel durven denken..........
